پیامک عقشولانه....

عاشق هرکس شدم او شد نصيب ديگري ... دل به هرکس دادم او هم زد به قلبم

 خنجري ... من سخاوت ديده ام دل را به هرکس مي دهم ... شر م دارم پس بگيرم آنچه را بخشيده ام ...  

خوشبختي را ديروز به حراج گذاشتند حيف من زاده ي امروزم. خدايا جهنمت فرداست پس چرا امروز می سوزم...؟!

غم درد دل ما را کسی انگار نمیدونه ؛ در این بازار بی مهری متاع عشق ارزونه ...

نوبت دوست داشتن تو که شد شعرهايم پايان گرفت ای مهربان تمام واژه های        دوست داشتن را گم کردم و تمام ترانه هایم ، در آتش دوست داشتن های بيهوده    گذشته سوخت و به هدر رفت ...! 

يادت باشه که دلتو اينطوري با غريبه ها تقسيم نکني ..........!! يه وقت ميشه که ميبيني ديگه واست دلي باقي نمونده ....به قول شاعر که ميگه : اون که دل میفروشه ارزون٬از خدا بی خبره...اگه سودی ببره٬بی وفایی می خره...

چه قدر سخته وقتي پشتت بهشه دونه ها ي اشک صورتتو خيس کنه ولي مجبور باشي بخندي، تا نفهمه هنوز دوسش داری...  

صد دفعه گفتم وقتی راه می ری جلوی پاتو نگاه کن...باز افتادی تو قلبم....

چقدر خوبه آدم يكي را دوست داشته باشه نه به خاطر اينكه نيازش رو برطرف كنه؛ نه به خاطر اينكه كس ديگري رو نداره؛ نه به خاطر اينكه تنهاست و نه از روي اجبار...بلكه به خاطر اينكه اون شخص ارزش دوست داشتن رو داره...

تو به اندازه تنهایی من زیبایی ... من به اندازه زیبایی تو تنهایم...  

  کی دوستت داره؟ هیچ کس...کی می میره برات؟ هیچ کس...کی فداته؟ هیچ   کس...کی عاشق چشاته؟ هیچ کس! می دونی من کیم؟ هیچ کس...!   

گمان کردم که تو با من همدل و همدین و همدردی ... به مردی با تو پیوستم ندانستم که نامردی... 

برای چشم خاموشت بمیرم...کنار چشمه نوشت بمیرم...نمی خواهم در آغوشت بگیرم که می خواهم در  آغوشت بمیرم... 

کاش معشوق از عاشق طلب جان می کرد ... که هر بی سر و پایی نشود یار کسی..

شعرهای عقشولانه

با سکوتم گفتم:برام رنگي نداري.گفتي:يارت ميشه حسرت، تو بجز من کسي رو نداري...باسکوتم گفتم:مي خوام تنها بمونم.گفتي:اينو خودم بهتر ميدونم...با سکوتم گفتم:سرنوشت من همينه.گفتي:اسمون يه روياست ما که زمينيم...با سکوتم گفتم:واسه قلبم عزيزي.گفتي:اره عزيز تر از من ان که تو خوب ديدي...با سکوتم گفتم:چاره ما فقط عبوره.گفتي:منتظر مي مونم دل من خيلي صبوره... 

الهي نسوزي تو گفتي بسوزم ...گذاشتي كه هر شب به ره چشم بدوزم... من از گريه هر شب يه دريا مي سازم ...همه زندگيمو به چشمات مي بازم... صداي دلم رو تو نشنيدي و رفتي... خراب تو گشتم كلامي نگفتي... تو را مي سپارم به دست خدايم.. .فقط گوشه اي دل هميشه صدايم...يك شب عاشقانه برات گريه كردم... تو هرگز نديدي به لب آه سردم ...تو با بي وفايي به خاكم نشوندي ...من ساده دل رو به غربت كشوندي ...نمي بخشمت من بيين روزگارم ببين از جدايي چه بر سينه دارم... تو را مي سپارم به دست خدايم فقط گوشه اي دل هميشه صدايم...  

کوه ُميذارم رو دوشم...رخت ِهر جنگ ُ ميپوشم...موج ُ از دريا ميگيرم...شير هر سنگُ ميدوشم...مي آرم ماه ُ تو خونه مي گيرم باد ُ نشونه... همه ي خاک زمين ُ مي شمارم دونه به دونه... اگه چشمات بگن آره هيچ کدوم کاري نداره...دنيا رو کولم ميگيرم روزي صد دفعه ميميرم...مي کَنم ستاره ها رو جلوي چشات ميگيرم...چشات حرمته زمينه چه قشنگه نازنينه...تو اگه بخواي نزارم هيچ کسي تو رو ببينه...!  

وصیت نامه عاشق                                                                                     

- هرگاه مردم مرا در تابوت سیاهی بگذارید تا همگان بدانند روزگارم به سیاهی   گذشت...                                                                                                  

- دستانم را باز بگذارید تا همگان بدانند دست خالی از دنیا می روم...                    

- چشمانم را باز بگذارید تا همگان بدانند چشم به راه از دنیا می روم...                  

دهانم را باز بگذارید تا همگان بدانند فریادی که می خواستم بزنم در سینه ام حبس شده...                                                                                                    

- و در نهایت گلی بر مزارم بگذارید تا مردم بدانند همچون گلی پرپر شدم...!   

صدا کن مرا.......

صدا کن مرا...صدای تو خوب است...صدای تو سبزینه ی آن گیاه عجیبی است که در انتهای صمیمیت حزن می روید...در این ابعاد خاموش من از متن تصنیف ادراک یک     کوچه تنهاترم بیا تا برایت بگویم چه اندازه تنهایی من بزرگ است...!  

 دعایم کن.........

 در این شب تاریک آرزوهایت را بر بال پرندگان بگذار و تا رسیدن صدای اجابت دعا کن...صدای اجابت که رسید مرا از دعای خود فراموش نکن...

تو که آهسته می خوانی قنوت گریه هایت را ...                             

میان ربنای سبز دستانت دعایم کن...