صدا کن مرا.......

صدا کن مرا...صدای تو خوب است...صدای تو سبزینه ی آن گیاه عجیبی است که در انتهای صمیمیت حزن می روید...در این ابعاد خاموش من از متن تصنیف ادراک یک     کوچه تنهاترم بیا تا برایت بگویم چه اندازه تنهایی من بزرگ است...!  

 دعایم کن.........

 در این شب تاریک آرزوهایت را بر بال پرندگان بگذار و تا رسیدن صدای اجابت دعا کن...صدای اجابت که رسید مرا از دعای خود فراموش نکن...

تو که آهسته می خوانی قنوت گریه هایت را ...                             

میان ربنای سبز دستانت دعایم کن...